http://faribasa.blogfa.com/ یادداشتهای یک پزشک.....همسفرم باشید در این غربت fa blogfa.com Tue, 15 Sep 2009 11:14:18 GMT http://faribasa.blogfa.com/post-77.aspx سلام دوستان...چند روز ی هست که بازگشته ام بارها آمدم که بنویسم ولی انگشتانم یاری نکرد و دلم همراه نشد...کلی حرف تلنبار شده دارم اما چه بگویم که خود ندانید.....<BR><BR>فقط چند جمله سخن دارم با آن " دیا ر یار " ...     <BR> دیار جان ...دلتنگ آمدم و دلشکسته بازگشتم...چشمان در راهت را پشت دیوارهای بلند ا.و.ی.ن دیدم...<BR>دل شکسته ات را در کوچه کوچه شهر رویایی ام و کمر شکسته ات را در 258...<BR>آنروزها در جمع فامیلی بحثمان بر سر قرمز و آبی بود...ولی اینروزها!!!. ....حالا می فهمم" صم بکم فهم لایعقلون " یعنی چه ...<BR>دیار جان...هنوز یادمان هست که چگونه خون پاک "ممدها"..." مجتبی ها"..." طاهر ها"..." کاوه ها"...........<BR>خاکت را رنگین کرد و شبهای تاریک سنگر را غمین.......<BR>ولی دیار جان هنوز هم ... " سکوت شیشه های شب غمی داره "... <P></P> <P>          P.S.......   " گریه کن سرزمین محبوب " نوشته " آلن پیتون" نویسنده اهل افریقای جنوبی است که با نام " بنال وطن" هم به فارسی ترجه شده است.</P> <P>         P.S.......   کاش من هم چند تا خورشید داشتم و حداقل میرفتم سال 1390... </P> Tue, 15 Sep 2009 11:14:18 GMT http://commenting.blogfa.com/?blogid=faribasa&postid=77 faribasa http://faribasa.blogfa.com/post-77.aspx http://faribasa.blogfa.com/post-74.aspx پای در راه دارم....سفر در پیش است.<BR>و... افسانه های کوچک بودن چه زیباست...<BR></P> <P>تا بعدها................</P> <P> </P> <P>P.S...ببخشید نتوانستم جواب کامنت ها را بدهم...مشکل از بلاگفا بود.</P> Wed, 01 Jul 2009 15:40:18 GMT http://commenting.blogfa.com/?blogid=faribasa&postid=74 faribasa http://faribasa.blogfa.com/post-74.aspx http://faribasa.blogfa.com/post-73.aspx چشمانت را دیدم...<BR>و بی اختیار اشکم جاری شد...گریستم...گریستم ...برای آن واپسین نگاهت ...  <BR>عزیزکم به چه مینگریستی در آن آخرین ثانیه ها؟... من "ناباوری" را در نگاهت خواندم...<BR> <BR>نمیدانم چه فریاد میزدی...<BR>اما نازنین هر چه میگفتی جوابش گلوله نبود...جوابش اینهمه کینه نبود...<BR>گلوله در سینه تو نشست و دردش در قلب ما...دلم به درد آمد ...دلم گرفت...دلم سوخت.</P> <P> </P> <P> </P> Sun, 21 Jun 2009 15:36:50 GMT http://commenting.blogfa.com/?blogid=faribasa&postid=73 faribasa http://faribasa.blogfa.com/post-73.aspx http://faribasa.blogfa.com/post-72.aspx نبودم...درخود بودم...در اعماق وجودم جستجو و کنکاشی داشتم بسی ژرف...نه اینکه افسرده و<BR>غمگین باشم ...نه ...بعکس روزهای خوبی را میگذرانم به لطف دوستان جدید و واحد درسهای تابستانی که برایم تازگی خاصی دارد و شوق آموختن را مثل روزهای مدرسه و دانشکده پزشکی در وجودم بارور کرده است.<BR>آمار میخوانم...وقتی همراه 70 شاگرد دیگر از هر رنگ و نژاد و سن و سالی پشت میز یادگیری<BR>نشتسته ام میبینم که از همیشه مشتاقترم...وقتی پس از سه ساعت کلاس به پایان میرسد همه <BR>خسته اند ساعت 9 شب را نشان میدهد ولی در کمال تعجب خودم...میبینم که هنوز هم میتوانم بیشتر بیاموزم.<BR>سالها از این میز و نیمکت دور بوده ام ولی انگار هیچ فاصله ای بین ما نبوده مثل دو یار دبستانی باز یکدیگر را یافته ایم...لذتی میبرم صد چندان.<BR><BR>زمان برد...زمان برد تا به اینجا برسم...بعد از سالها کار کردن...بخصوص آن کار طاقت فرسا و پر از فرازو <BR>نشیب در افریقای جنوبی احساس شدید بیهودگی کردن دست از سرم بر نمیداشت...اینکه فقط سر کلاس بنشینم برایم کافی نبود...تمام مدت در فکر صف بیماران بیمارستان " کارولینا" بودم و اینکه چگونه 28 ماه فکر و ذکرم آنها بودند و چه درسهایی به من آموختند و هنوز هم میاموزند...با اینکه هزاران کیلومتر<BR>دورم.<BR>دیروز " ای-میلی" از دوست نازنینم " نیلیا" از کارولینا داشتم...حاوی یک نامه به زبان" زولو "و ترجمه انگلیسی نیلیا در پایین صفحه....نامه ای از یکی از بیمارانم JACUB ... جیکوب مردی حدود 29-30 ساله<BR>که وقتی با آمبولانس به بیمارستان آورده شد در حالت کما بود...جیکوب ایدز دارد...و آنزمان هنوز تحت درمان ضد ایدز نبود...بیشتر از یکماه بستری بود...از جزئیات بگذریم...بعداز مدتی روی ویلچر از بیمارستان مرخص شد ولی هر ماه برای گرفتن دارو میامد و فقط میخواست مرا ببیند...<BR>ماه دوم یا سوم در حالیکه با دو عصا راه میرفت وارد اتاقم شد و مادرش دستم را فشرد وگفت که جیکوب <BR>چقدر هیجان داشته که من او را روی پاهایش ببینم... "دوست من " خطابش میکردم... <P></P> <P>جیکوب نوشته بود :<BR>دکتر فریبای عزیز...هر ماه میایم ولی تو اینجا نیستی.پرستار پینار میگوید دیگر برنمیگردی.من سر وقت <BR>داروهایم را میخورم و حالم خیلی بهتر است البته میدانم که دیگر خوب نمیشوم ولی تو به من امید دادی<BR>من و مادرم از تو ممنونیم.به من گفتند تو داری درس میخوانی در یک سرزمین بسیار دور...ما دلتنگ تو<BR>هستیم...ولی من میدانم که تو دوباره برمیگردی حتی اگر من زنده نباشم که تو را دوباره ببینم.<BR>در درسهایت موفق باشی            بیمار تو جیکوب<BR></P> <P>P.S ...از تمام دوستانی که در این مدت کامنت گذاشته اند و یا پیام خصوصی برایم فرستادند بسیار<BR>         بسیار ممنون و سپاسگزارم...باشد که لایق محبت های خالصانه شما باشم.</P> Thu, 28 May 2009 14:57:18 GMT http://commenting.blogfa.com/?blogid=faribasa&postid=72 faribasa http://faribasa.blogfa.com/post-72.aspx http://faribasa.blogfa.com/post-71.aspx "شعور "م را ابرهای سردرگمی پوشانده...( البته اگر شعوری مانده باشد)...روزها و شبها از پس هم<BR>میگذرند و بیشتر مرا در وادی زندگی سرگردان میکنند...روبرویم نشسته اما اینجا نیست شاید اصلا<BR>هیچوقت نبوده ٬ من خیال میکردم که هست...من میخواستم که باشد...انگار در قاب آینه زندانیست...<BR>این غریبه را نمی شناسم...او هم مرا نمی شناسد...نمیخواهم که اورابشناسم...از هم دوریم...از هم<BR>بیزاریم..." غریبه" از تو بیزارم....بیزار...... Thu, 30 Apr 2009 12:30:18 GMT http://commenting.blogfa.com/?blogid=faribasa&postid=71 faribasa http://faribasa.blogfa.com/post-71.aspx http://faribasa.blogfa.com/post-70.aspx اقیانوس آتلانتیک شمالی روز سیزده بدر 1388(همین چند روز پیش) <P></P> <P>                           <IMG alt="" hspace=0 src="http://i39.tinypic.com/2cqib6a.jpg" align=baseline border=0></P> <P>این هم یک عکس از محل تلاقی آبهای گرم اقیانوس هند و آبهای سرد اقیانوس آتلانتیک جنوبی...<BR>این عکس را از فراز  فانوس دریایی CAPE POINT در جنوب شهر کیپ تاون افریقای جنوبی گرفتم<BR>ژانویه 2008</P> <P>                        <IMG alt="" hspace=0 src="http://i42.tinypic.com/903o5v.jpg" align=baseline border=0></P> <P> این نقطه که همان "دماغه امید نیک " است تا قطب جنوب حدود 6666 کیلومتر فاصله دارد.<BR>به رنگ سبز آبهای اقیانوس هند و رنگ آبی آبهای آتلانتیک جنوبی توجه کنید.</P> <P>این هم دو عکس از آکواریوم " دو اقیانوس " در شهر کیپ تاون....</P> <P>                    <IMG alt="" hspace=0 src="http://i43.tinypic.com/s124v5.jpg" align=baseline border=0></P> <P>                   <IMG alt="" hspace=0 src="http://i42.tinypic.com/2ufc0a8.jpg" align=baseline border=0></P> <P>یکجورهایی بی ربط به عکسهای بالا ... </P> <P>ای عشق از آتش ٬ اصل و نسب داری<BR>از تیره دودی ٬  از دودمان باد<BR>آب از تو طوفان شد ٬ خاک از تو خاکستر<BR>از بوی تو آتش ٬ در جان باد افتاد<BR>هر قصر بی شیرین ٬ چون بیستون ویران<BR>هر کوه بی فرهاد ٬ کاهی به دست باد<BR>تنها تو میمانی ٬ ما میرویم از یاد......</P> Wed, 08 Apr 2009 13:02:18 GMT http://commenting.blogfa.com/?blogid=faribasa&postid=70 faribasa http://faribasa.blogfa.com/post-70.aspx http://faribasa.blogfa.com/post-69.aspx <IMG alt="" hspace=0 src="http://i40.tinypic.com/10s7mh5.jpg" align=baseline border=0></P> <P>بابا جون به پیر به پیغمبر همه میدونن " نشخوار " کردن کار گوسفنده...." شخم " زدن هم کار گاو....<BR>( بلا نسبت همه شما )<BR>پس توی این سال نویی چرا اینقدر خاطرات گذشته رو نشخوار میکنی و شخم میزنی؟؟؟؟؟؟....<BR>ای " اشرف مخلوقات ".......</P> Wed, 25 Mar 2009 19:32:07 GMT http://commenting.blogfa.com/?blogid=faribasa&postid=69 faribasa http://faribasa.blogfa.com/post-69.aspx http://faribasa.blogfa.com/post-68.aspx                             <IMG alt="" hspace=0 src="http://i43.tinypic.com/1601qmw.jpg" align=baseline border=0> <P></P> <P><STRONG>سلامی نو</STRONG> بر تمامی شما عزیزان ... شناخته و نشناخته....دیده و ندیده....</P> <P></P> <P>" سلام ایران " .... خانم" دریا دادور "تقدیم به شما </P> <P><A href="http://www.searchles.com/channels/show/3392">http://www.searchles.com/channels/show/3392</A></P> <P>باشد که بپذیرید ..... </P> <P>            P.S .... گل عالم تموم شد کی میایی؟.........</P> Mon, 23 Mar 2009 12:12:18 GMT http://commenting.blogfa.com/?blogid=faribasa&postid=68 faribasa http://faribasa.blogfa.com/post-68.aspx http://faribasa.blogfa.com/post-67.aspx دو روز به سال جدید و عید مانده و من بجای خانه تکانی مشغول سروکله زدن با پروژه " انتقال خون "<BR>هستم....سالهای زیادی عید و سال تحویل خارج از ایران بودم و تنهایی به سال جدید قدم گذاشته ام.<BR>ولی امسال از همیشه بیشتر احساس غربت میکنم..... <P></P> <P>سالهای دور معمولا برای گذراندن تعطیلات عید قبل از سال تحویل خودمان را به شهرستان محل اقامت<BR>پدربزرگ پدریم میرساندیم تمام عمو و عمه ها هم می آمدنند....شب قبل از سفر من و فرهاد از ذوق<BR>و شادمانی خوابمان نمیبرد ... فکر کنید تعطیلات همراه با 15-10 بچه شر و شور مانند خودمان...<BR>تمام روزمان فقط به بازی میگذشت ... از تاب بستن به درختهای توت تا تارزان بازی و سرخپوست بازی<BR>روی درختها ... دخترها بر سر نوبت تاب خوردن دعوا میکردند و پسرها ما را بازی نمیدادند چون مثل <BR>آنها نمیتوانستیم از درختها بالا برویم ( گاهی هم میرفتیم )....گردو بازی هم که جای خودش را داشت<BR>مادربزرگ از قبل برای تک تکمان سهمیه ای کنار گذاشته بود که معمولا در همان دو روز اول عمو کوچیکه<BR>همه را ازمان میبرد ....</P> <P>گاهی هم بارو بندیلمان را جمع میکردیم و میزدیم به صحرا ... روی آتش چای درست میکردیم ....<BR>پسرها قارچ پیدا میکردند و با سیخهای چوبی آنها را کباب میکردیم .... عمو کوچیکه همیشه یک<BR>تیر کمان دست ساز  و فرد اعلا همراه داشت تا مثلا از ما دفاع کند ....</P> <P>شبها هم که با " اسم فامیل " شروع میشد و بعد به " شاه دزد " میرسید تا وقتیکه یکی از بچه های<BR>لوس که دزد شده بود و " سبیل آتشین " توپی از جلاد دریافت کرده بود با گریه شکایت میبرد و <BR>کاسه و کوزه ما را بر هم میزد چون مجبورمان میکردند که بخوابیم ... اما چه خوابی ...آنقدر حرف <BR>میزدیم و میخندیدیم که صدای فریاد مادربزرگ بلند میشد ....</P> <P>دو سه شب اول یکی از بچه های بزرگتر مبصر میشد تا ما مشق های عیدمان را بنویسیم و از شرشان <BR>خلاص شویم....گاهی هم هر که زودتر مشق هایش را تمام کرده بود به یاری دیگران میرفت ....</P> <P>به یکدیگر دیکته میگفتیم ... و از هم" کلمه و ترکیبهای تازه " را میپرسیدیم....اوج لذت وقتی بود که <BR>دسته جمعی شعرهای کتاب فارسی را میخواندیم و داد بزرگترها را با سر و صدایمان در می آوردیم....<BR>جدول ضرب هم که جای خودش را داشت....دو دو تا چار تا سه سه تا نه تا.......</P> <P>"وسطی" گاهی مادرها را هم بر سر شوق میاورد و "یارکشی" شروع میشد.....اما " قایم باشک " که البته ما میگفتیم " قایموشک" در آن خانه بزرگ و پر از سوراخ سمبه لطفی داشت که نگو ....<BR>" سیب" بیا "گلابی" نیا....</P> <P>البته اینروزها که بچه ها " پیک شادی " حل میکنند و تعطیلاتشان پشت میز کامپیوتر و بازیهای جنگی<BR>و بزن بزن میگذرد ... ما بچگی کردیم و این نسل هم بچگی میکند ... تفاوت از زمین تا آسمان است...</P> <P>دیشب چهارشنبه سوری بود ... امیدوارم همه آن را بسلامت گذرانده باشند ... چندین سال پیش <BR>شب چهارشنبه سوری کشیک بیمارستان فارابی بودم ... چه شبی بود آن شب ....تا صبح مصدوم و <BR>مجروح میاوردند ...همه هم در اثر انفجار ترقه های دست ساز ... </P> <P>امیدوارم سال بسیار خوبی در پیش رو داشته باشید ... وبرایتان آرزوی سلامتی و دلخوشی در سال <BR>جدید دارم ... تعطیلات خوش بگذرد ... و 1388 برایتان سال رسیدن به آرزوهایتان باشد ....</P> <P>خدا نگهدارتان تا سلامی نو....</P> <P>       P.S .... امسال" نیکا " ی عمه اولین نوروز را بدون تنها عمه اش میگذراند .... </P> <P>       P.S .... پارسال اینموقع در یکی از جنوبیترین کشورهای نیمکره جنوبی بودم ... و امسال در یکی<BR>                  از شمالیترین کشورهای نیمکره شمالی... چه پیشرفتی از قطب جنوب به قطب شمال...</P> Wed, 18 Mar 2009 14:49:18 GMT http://commenting.blogfa.com/?blogid=faribasa&postid=67 faribasa http://faribasa.blogfa.com/post-67.aspx http://faribasa.blogfa.com/post-66.aspx دیروز هنگام رفتن به کلاس...آنقدر فکرم مشغول خاطرات گذشته و برنامه های آینده بود که یک<BR>آقای ویلچرسوار به سرعت از کنارم رد شد  و از چراغ سبز عابر گذشت .... <P></P> <P>ومن ماندم پشت چراغ قرمز...</P> <P> </P> Wed, 11 Mar 2009 13:58:18 GMT http://commenting.blogfa.com/?blogid=faribasa&postid=66 faribasa http://faribasa.blogfa.com/post-66.aspx