یکساله شدم .....من نه.....حضور من در این دنیای مجازی یکساله شد.
یکسال آمدم و رفتم....از شادمانیهایم گفتم... از دلتنگیهایم...از سفرها...از مشکلات روزمره ام
گفتم... درد دل کردم....آمدید...خواندید...پیام گذاشتید...

دوستانی یافتم چون آب روان....دوستانی که حتی مسیر زندگیم را تغییر دادند...
دوستی مقدس است...دوستان خانواده ای هستند که خود انتخاب میکنیم...شما خانواده من در این دنیای مجازی هستید.
هر که هستید...هر چه هستید...هر اعتقادی دارید ... هر چه را میپرستید....تا آزارتان به کسی
نرسیده دوست من هستید...

هر چه کردم نتوانستم نام وبلاگ را تغییر بدهم...تنهایی در افریقا دلیل بوجود آمدن این وبلاک شد...
افریقای جنوبی از تو ممنونم ... حتی از سختی ها وعذابهایی که به من دادی ممنونم...
از خداوند پنهان نیست از تو هم پنهان نباشد....دلتنگت هستم و همیشه به یادت خواهم بود...

با این پست آغاز کرده بودم  :

یکشنبه 5 اسفند 1386 ساعت 13:23

    در کنارم بمان شب زود از راه میرسد
    هوا هر دم تاریکتر میشود..خدایا تو در کنارم بمان
    وقتی دیگر یاوران در میمانند و راحتی از ما میگریزد
    ای یاور  بی یاوران  تو در کنارم بمان.

سرود تمجیدی که چارلی چاپلین در مدرسه هالود میخواند.